LOTNICTWO naszym życiem

Biało-czerwone Iskry

Zespół akrobacyjny Iskry utworzono w 1969 roku w radomskim 60 Lotniczym Pułku Szkolnym im. Żwirki i Wigury (późniejszy 3. Ośrodek Szkolenia Lotniczego). Początkowo nazywany był Rombikiem, od prezentowanego wówczas ugrupowania składającego się z czterech samolotów. Piloci Rombika latali na wprowadzonych właśnie do polskiego lotnictwa wojskowego samolotach odrzutowych TS-11 Iskra. Pierwszy zespół Iskry tworzyli: kpt. pil. Janusz Łodziński (prowadzący), kpt. pil. Edmund Wujec (prawy prowadzony), kpt. pil. Kazimierz Kuźniar (lewy prowadzony) i kpt. pil. Jan Karpiński (zamykający). W kolejnych latach skład zespołu zmieniał się. W 1975 roku nastąpiła zmiana na pozycji prowadzącego, którym został mjr pil. Albin Kossek, wcześniej prezentujący pilotaż akrobacyjny indywidualnie.

Pierwszym ważniejszym występem grupy był pokaz z okazji obchodów Święta Lotnictwa Polskiego zaprezentowany 17 sierpnia 1971 roku w Dęblinie. W roku 1981 prowadzącym został kpt. pil. Tadeusz Sokół, potem nastąpiła trzyletnia przerwa (stan wojenny). W roku 1984 zespół wznowił działalność, a miejsce prowadzącego zajął kpt. pil. inż. Krzysztof Jurek. Oficjalną
nazwę zespołu - Zespół Akrobacyjny Iskry - przyjęto dopiero w roku 1991. Prowadzącym został mjr pil. inż. Tomasz Radoliński. Na potrzeby grupy zmodyfikowano osiem samolotów. Zostały one także przemalowane według projektu ppłk. pil. inż. Ireneusza Fibingera. Sześciu pilotów wykonywało pilotaż zespołowy, a jeden indywidualny. Dowódcą zespołu był wtedy ppłk Zbigniew
Blechacz. Jeden samolot był zapasowy. Po raz pierwszy zespół Iskry wystąpiły w ugrupowaniu siedmiu samolotów podczas międzynarodowego Air Show '91 w Poznaniu. Były to pierwsze tak duże, międzynarodowe pokazy lotnicze w Polsce. Na poznańskiej Ławicy zgromadziło się wtedy ponad 80 tys. widzów. 18-minutowy występ zespołu został entuzjastycznie przyjęty przez publicznoś

Iskry wystąpiły także za granicą, w dniach 7-8 września 1991 roku w belgijskim Zoerstel, a 8-9 sierpnia 1992 roku w węgierskim Taszar. Największym sukcesem zespołu był udział, w dniach 21 i 22 lipca 1995 roku w najbardziej prestiżowych pokazach lotniczych na świecie International Air Tattoo w Fairford w Wielkiej Brytani. Z pokazów w Hradec Kralowe (30 czerwca 1996 r.) Iskry przywizły wyróżnienie za pokaz grupowy. Po raz kolejny grupa wystąpiła w dniach 29 i 30 sierpnia 1998 roku, uświetniając obchody 80-lecia polskiego lotnictwa. Piloci zespołu to instruktorzy szkolący na samolotach TS-11 Iskra i PZL-130 TC Orlik. W Iskrach latali wówczas: ppłk pil. mgr Zbigniew Blechacz (dowódca, lewy prowadzony), mjr pil. inż. Arkadiusz Leśniewski (prowadzący), mjr pil. mgr Dariusz Kleczaj (prawy prowadzony), mjr dypl. pil. Adam Ziółkowski (lewy prowadzony), ppłk pil. inż. Zenon Winnicki (zamykający), mjr pil. mgr Adam Pyrzak (zamykający), kpt. pil. inż. Tomasz Łukaszczuk (lewy prowadzony) i mjr pil. inż. Mariusz Sikora (prawy prowadzony).

Pokazy w powietrzu koordynowali z ziemi dwaj kierownicy lotów: ppłk pil. inż. Ireneusz Fibinger i ppłk pil. inż. Zenon Winnicki. Najgorszym dniem w 30-letniej historii zespołu był 11 listopada 1998 roku; podczas wykonywania oblotu pogody przed planowanym przelotem zespołu nad placem Piłsudskiego w Warszawie z okazji Święta Niepodległości, w pobliżu Otwocka
rozbił się samolot TS-11 Iskra. W katastrofie zginęli kpt. pil. inż. Mariusz Oliwa (członek zespołu) i kpt. pil. inż. Tomasz Pajórek (z 1. PLM). W 2000 roku zespół Iskry przeniesiono z Radomia do Dęblina, jego rodzimą bazą został 1. Ośrodek Szkolenia Lotniczego w Dęblinie (dawniej 58. Lotniczy Pułk Szkolny). W tym samym czasie uległa modyfikacji nazwa zespołu, wybrana w wyniku konkursu, nowa nazwa to Biało-Czerwone Iskry. Nowa nazwa wynika nie tylko ze zmiany przyporządkowania i miejsca bazowania zespołu, ale też podkreśla kontynuowanie jego najlepszych tradycji. Wraz z nową nazwą zaprojektowano nowe, biało-czerwone logo zespołu, które kolorystyką nawiązuje do naszej narodowej flagi.

Zmiany te sygnalizują, że zespół Biało-Czerwone Iskry ma ambicje wpisać się w świadomość miłośników lotnictwa, nie tylko w kraju ale i poza jego granicami, jako narodowy lotniczy zespół akrobacyjny. Zespół w tym czasie tworzyli; kpt. pil. mgr inż. Jerzy Leń (prowadzący, nalot 1720 godz.), ppłk pil. mgr inż. Bogusław Rak (prawy prowadzony, nalot 2530 godz.), kpt. pil. mgr inż. Mariusz Poźniak (lewy prowadzony, nalot 1650 godz.), kpt. pil. mgr inż. Mariusz Szymla (prawy prowadzony, nalot 1700 godz.), kpt. pil. mgr inż. Dariusz Karwowski (zamykający, nalot 1800 godz.), kpt. pil. mgr inż. Andrzej Baryła (lewy prowadzony, nalot 1700 godz.), por. pil. inż. Maciej Kopiel (pilotaż indywidualny, nalot 1050 godz.) i kpt. pil. inż. Jacek Jaworek (pilotaż indywidualny, nalot 1400 godz.). Młody, skompletowany w 2000 roku zespół, występował w podstawowej konfiguracji złożonej
z pięciu maszyn, w miarę nabywania doświadczenia liczba samolotów wzrosła do sześciu

W roku 2001 zespół Biało-Czerwone Iskry wystąpiły w Istres we Francji (20 maja), podczas Meeting de L'Air. Do Francji poleciało pięć maszyn (jedna jako samolot zapasowy). W dniach 28 i 29 lipca piloci zaprezentowali swój lotniczy kunszt na najbardziej prestiżowych pokazach Royal International Air Tattoo (RIAT) w brytyjskim Cottesmo Do Wielkiej Brytanii
poleciało sześć Iskier, jesienią oczywiście jeszcze występ podczas pokazów lotniczych Radom Air Show 2001